Sebastian Słota

Bukowiński Wierch (940 metrów n.p.m.) - niepozorny, za to bardzo widokowy szczyt na polskiej Orawie. Wg różnych regionalizacji zaliczany do Beskidu Orawsko-Podhalańskiego, Pogórza Orawsko-Jordanowskiego, Pasma Podhalańskiego a nawet Beskidu Żywieckiego.

Orawę charakteryzuje małe zalesienie, dużo jest łąk, pól uprawnych i pastwisk, przez to wycieczki po tych terenach zwykle się bardzo widokowe.

Byłem tu miesiąc wcześniej. To wycieczka z wielkim potencjałem widokowym, który jednakże zepsuł mi unoszący się w powietrzu saharyjski piasek. Pocieszeniem były krokusy, ale obiecałem sobie, że wrócę tu, gdy będzie lepsza widoczność.

Machy (1202 m n.p.m.) - słowacki szczyt wznoszący się nad Zubercem, wg słowackiej regionalizacji zaliczany do Skoruszyńskich Wierchów leżących na Orawie, tuż za granicą polsko-słowacką.

Ubiegłego roku byłem pierwszy raz na Pogórzu Orawskim (słow. Oravska Vrchovina) I te mało znane tereny bardzo mnie urzekły. Przekonałem się wtedy, że Wikopedia kłamie pisząc o nich że „jego niskie wzniesienia nie są atrakcyjne turystycznie". Są bardzo atrakcyjne turystycznie.

Magura Witowska (1232 m. npm.) to szczyt położony na Orawie, u podnóża Tatr Zachodnich. Ma lokalizację graniczną, leży na granicy polsko-słowackiej. Kiedyś w całości zalesiony, teraz po wiatrołomach i wyrębach po południowej stronie stanowi świetny punkt widokowy na Tatry.

Długi spacer po łąkach i polach Oravskiej Vrchoviny (Pogórza Orawskiego) - trasa bardzo przyjemna, na długości 21 km tylko 650 metrów podejścia, z czego ponad połowa przypada na początkowe podejście na Tępą i pod Ostrą Skałę, a szlak w 80% przebiega przez odkryte tereny.

Gdzieś między Babią Górą, słowackimi Tatrami Zachodnimi i Chočskimi Vrchami znajduje się słowacka część Orawy, miejsce nie z pierwszej górskiej ligi, stosunkowo mało popularne, ale jednak mogące zachwycić.

Na zeszłorocznych dwóch wycieczkach w Chočske Vrchy zwróciły mą uwagę łąkowe tereny położone na północ od nich, w rejonie miejscowości Chlebnice i Malatina.