Grzbietem Jeseników od Pecnego po Pradeda

Wrześniowa, pełna jesiennych kolorów wycieczka po głównej atrakcji Jeseników w czeskich Sudetach - grzbiecie rozciągającym się pomiędzy wymienionymi w tytule relacji górami.

Na miejsce wycieczki docieram najłatwiejszym, najszybszym i najdroższym wariantem -wyjeżdżam samochodem na parking Ovčarna znajdujący się pod najwyższym szczytem Jeseników – Pradedem. Parkowanie tam kosztuje w sezonie letnim 800 koron czeskich, czyli ok. 145 zł (stan na wrzesień 2026) i jest zdecydowanie droższe np. od wyjazdu autobusem z Karlovej Studanki + parking tam (dwa bilety autobusowe po 80 koron + opłata parkingowa 130 koron), ale co mi tam, życie jest jedno. Poza kosztami takie rozwiązanie ma kilka zalet, a jedną z nich jest możliwość wczesnego przyjazdu na Ovčarnę (to główny plus) i późniejszego zjazdu na dół.

Jestem na górze najwcześniej jak się da - wyjazd samochodem z parkingu Hvezda jest możliwy od 7 rano, co daje mi ponad godzinę przewagi nad autobusem. Czy gra jest warta świeczki, tzn. wydanych czeskich koron, to już niech każdy oceni według preferencji własnego portfela.

Na parkingu oczywiście pusto. Jest około pół godziny od wschodu słońca, jeszcze na niebie są ciepłe kolory poranka. Zapowiada się piękny i słoneczny dzień aż do wieczora, oby tak było.

Praded o świcie

Na szlaku też jest pusto i pięknie. Ciepłe barwy poranka współgrają szczególnie mocno z jesiennymi kolorkami krajobrazu. Gdzieś w dole snują się resztki porannych mgieł. Choć to już nie wschód słońca, to lubię takie poranki. Jest rześko i miło. Tak miło, że w euforii zbaczam nieco pod skałki Petrovy Kameny, ups. Cytując Ryszarda Ochódzkiego z filmu „Miś" - trudno, co robić.

Petrovy Kameny z oddali

po lewej Praded, po prawej Góry Opawskie

Petrovy Kameny troszkę bliżej

Wędrówka czerwonym szlakiem to spacer po rozległym terenie, z niewielkimi tylko przewyższeniami. Na pierwszym etapie szlaku mijamy trzy góry (Vysoka Hole, Velky Maj. Jeleni Hrbet), ale w czasie wędrówki ciężko je jakoś „wychwycić" bo szlak biegnie płasko, często pod tymi względnie niewielkimi, ale rozległymi szczytami. Trochę mi to przypomina odwiedzone siedem lat wcześniej Karkonosze.

 

Dlouhe Strane, Śnieżnik i mój cień

szlak przez Vysoką Holę

resztki porannej inwersji

Pecny, Bridlična Hora, Jeleni Hrbet

Jesień pełną gębą:

Krwista czerwień z daleka i z bliska:

Jest ładnie, pogoda jest idealna, jesienne kolorki są cudowne, jeśli mi czegoś brakuje na tej wycieczce, to może bardziej rozległych widoków na okoliczne góry, tych beskidzkich wieloplanów, ponieważ płaski grzbiet relatywnie wysoko porośnięty lasem na wiele nie pozwala. Ale to taki maleńki minusik, bowiem trasa mi się bardzo podoba - krajobrazy są przepiękne i wrześniowo kolorowe. Bardzo ważne w tym wszystkim jest to, że nie jest trudna. Chyba idealnie trafiłem z porą roku, choć ten szlak zimą również jest bardzo interesujący, o czym się mogłem przekonać oglądając w internecie zimowe zdjęcia stąd.

Szlak ten też dobrze współgra z moimi preferencjami górskimi: bardzo lubię połoninowe szlaki w otwartym terenie w górach o wysokości 1300-1700 metrów takich jak np. Mała i Wielka Fatra czy Bieszczady. Te miejsca idealnie wpisują się w ten klimat.

Powoli pojawiają się turyści, najpierw pojedyncze osoby idące tak jak ja z Ovčarni, potem pojawia się coraz więcej osób idących z przeciwnego kierunku, z Malej Moravki lub z Przełęczy Skritek.

Na przełączce między Jelenim Hrbetem i Bridlicną Horą, zwanej „Jeleni Studanka” znajduje się źródełko o tej samej nazwie. Dziś jest raczej chłodno, ale w upalny dzień takie źródełko może być bardzo przydatne. Niemniej korzystam.

źródełko Jeleni Studanka

Parę zbliżeń:

 

Mraverečnik

Praded

Śnieżnik

Za przełęczą dochodzę już do pierwszego celu dzisiejszej wycieczki, jakim jest szczyt Pecny. To w zasadzie niewielka kumulacja płaskiego grzbietu z wyrastającą z podłoża niewielką skałką, na którą można legalnie wejść i z której można rozejrzeć się dookoła. Wreszcie jakieś „porządne" szczytowe widoki, choć jak pisałem wcześniej - szlak jest piękny i ma sporo innych zalet, niekonieczne z gatunku dalekich obserwacji, dużo się dzieje w najbliższym otoczeniu ścieżki.

 

Pecny

na horyzoncie Śnieżnik

Mraverečnik, Dlouhe Strane

Bridlčna Hora, Praded, Vysoka Hole

Vysoka Hole

widok na zachód

Wracam na Ovčarnę w zasadzie tą samą drogą, bo pilnuję się mocno, by tym razem nie zejść ze szlaku. Teraz to jest trudniejsze biorąc pod uwagę dużą liczbę turystów wędrujących w obie strony, wystarczy iść ich śladem. Jako że trasa „z powrotem" taka sama jak „tam", to zaprezentuję wam jedynie kilka impresji i widoczków.

Śnieżnik

Dlouhe Strane

Na parkingu jest sporo samochodów i spory ruch turystyczny. Zaliczam krótką wizytę w barze i kontynuuję wycieczkę. Teraz Pradziad asfaltem. Byłem tam we mgle kilka dni przy okazji zwiedzania Doliny Białej Opawy, teraz jest okazja wyjść tam przy pięknej, słonecznej pogodzie. Jest już popołudnie, ale nadal sporo ludzi idzie na szczyt, choć są momenty gdy na drodze jest pusto. Nie ma się co dziwić, jest słoneczna sobota, a miejsce jest popularne i łatwo dostępne.

Vozka, Keprnik

Na szczycie Pradziada znajduje się wielka wieża telekomunikacyjna. Obchodzę wieżę dookoła, niestety cały teren za drogą jest ogrodzony (trwają jakieś remonty), nie można zejść z niej nawet na krok. Widoczność jest nawet niezła, szkoda tylko tego ogrodzenia.

Wieża wraz z charakterystyczną podstawą na „trójnogim" piane jest najbardziej emblematycznym elementem szczytu, jej łatwa do rozpoznania z daleka sylwetka jest widoczna z wielu okolicznych miejsc. Wieża ma 146,5 metra całkowitej wysokości i została zbudowana w latach 1969-1980 w miejscu poprzedniej wieży zbudowanej w latach 1904-1912 z kamienia pochodzącego z pobliskich Tabulovych Skał. Wybór materiału był niefortunny, gdyż kamień był bardzo podatny na warunki atmosferyczne - wieża niszczała, a 1959 roku się zawaliła, a jej resztki zostały rozebrane.

W wieży oprócz urządzeń telekomunikacyjnych mieści się hotel wraz z restauracją oraz stacja meteorologiczna.

Ovčarna, nad nią Vysoka Hole

Śnieżnik, Vozka, Keprnik

Do bufetu wewnątrz budynku spora kolejka, interesującym zjawiskiem jest pobierana kaucja zwrotna 50 koron czeskich (ok. 9 zł) za kubki do napojów. Ciekawa opcja i według mnie lepsza niż naczynia jednorazowe.

Przed budynkiem stoi rzeźba pradziada, legendarnego ducha i strażnika gór, a popołudniowe wrześniowe słońce wisi już nisko na niebie. Zalegam na chwilę na trawie przed budynkiem i wracam na parking.

Do auta docieram już po odjeździe ostatniego autobusu. Całe szczęście, że mam jak wrócić na dół. Gdy pakuję się do samochodu, podchodzi do mnie para Polaków i pyta się, czy mogą się ze mną zabrać, bo im właśnie ostatni autobus uciekł. Jasne, nie ma problemu. Trzeba sobie pomagać. Nieraz zabierałem autem turystów po drodze w różnych miejscach, tak też czynię dzisiaj. To dobry uczynek, który gdzieś tam do mnie wróci przy mojej potrzebie - taką mam zasadę, że „karma wraca" i trzymam się jej przez całe życie.

Biorąc pod uwagę niezbyt dobrą pogodę jaką miałem do tej pory podczas tygodniowych wakacji w Jesenikach, to ta wycieczka, która miała miejsce w ich przedostatni dzień, jest dla mnie właśnie takim „powrotem karmy". Warunki mi niesamowicie „siadły”, była piękna pogoda przez cały dzień, a trasa była pełna intensywnych kolorów. Zadowolony bardzo jestem.

 Sebastian Słota